وراثت مذكور ، فضيلت ابلاغ احكام تشريعى بود و انفاذ اوامر و نواهى آن - كه « أنا و أبو بكر كفرسى رهان » - هرآينه مخصوص بدان كرامت گشت . [ 622 ] و چون عمر را از سهام فضائل ، تمشيت سلطنت رسالت بود و تعظيم شأن او و تعميم احكام او در اطراف و اكناف عالم - كه « إنّ الحقّ لينطق على لسان عمر » - هرآينه به اسماع نداى « ساريه » با وجود بعد مسافت مخصوص گشت . [ 623 ] و عثمان چون به اقامت وظايف اعمال « 1 » و قيام به مواجب آن طريق و بر مقتضاى « إنّ لكلّ نبيّ رفيقا و رفيقي عثمان » از آن خصايص موروثى مخصوص بود ، هرآينه در استغراق اوراد به غايتى بود كه از ادارت كاس قتل فراغتى داشت . [ 624 ] و جناب ولايت انتساب على چون سوابق رقايق حقيقى را به لواحق نسب صورى « 2 » متّصل گردانيده بود ، هرآينه از خصايص موروثى ، رفع حجب اشكال از نقوش و اشكال موضوعهء حضرت نبوّت شعارى - كه منبى از تمام حقايق و جملهء معارف است - خاصّهء او شد كه « أنا مدينة العلم و عليّ بابها » ؛ « 3 » « در كوى تو ره نبود ره ما كرديم » . [ 625 ] فىالجمله جميع خادمان آن بارگاه ، و غلامان آن درگاه ، ستارگان سپهر هدايتند . به انوار نصايح هر يك از ايشان كه اقتدا كند كسى ، به مقاصد اهتدا مفضى گردد ؛ « أصحابي كالنّجوم بأيّهم اقتديتم اهتديتم » . * * * [ 626 ] و للأولياء المؤمنين به ، و لم * يروه اجتبا « 4 » قرب لقرب الأخوّة [ 627 ] و قربهم معنىّ له ، كاشتياقه * لهم صورة فاعجب بحضرة « 5 » غيبة جمعى كه رقايق محبّت و روابط ايمان را به حبايل يقين مستحكم گردانيده‌اند ، در احتظاى مقام قربت ، احتياج به وسايط جسمانى و قواى هيولانى ندارند . « 6 » آن‌كس كه همه عينست عينش به چه كار آيد * وانجا « 7 » كه همه قربست از بُعد كه « 8 » انديشد

--> ( 1 ) . تب : + نمودن . ( 2 ) . نا : صورتى . ( 3 ) . فر : + ع . ( 4 ) . نا : اجتنا . ( 5 ) . ال : لحضرة . ( 6 ) . فر : + بيت . ( 7 ) . تب : و آن‌كس . ( 8 ) . تب : چه .